Werkgevers die AI inzetten voor het schrijven van vacatureteksten plaatsten meer vacatures en waren er logischerwijs sneller mee klaar. Maar: het gebruik van AI voor vacatureteksten leidde niet tot meer hires, zo blijkt uit onderzoek van MIT Sloan. “Vacatureteksten die met AI waren geschreven, leidden 15 procent minder vaak tot een hire.”
Honderden rollen, honderden vacatures
Onderzoekers Emma Wiles en MIT Sloan-hoogleraar John Horton voerden een online experiment uit op een platform voor remote werk. Functies als programmeurs, tekstschrijvers en grafisch ontwerpers werden aangeboden, voor opdrachten variërend van een paar honderd euro tot langdurige fulltime rollen.
Werkgevers die zich aanmeldden om een vacature te plaatsen, kregen willekeurig de optie aangeboden om AI te gebruiken bij het opstellen ervan. Het principe was eenvoudig: de werkgever beschreef in twee zinnen wat hij zocht, waarna GPT-3.5 Turbo een volledige vacaturetekst genereerde die de werkgever nog kon aanpassen.
Wél animo voor AI-vacatureteksten
Driekwart van de werkgevers maakte gebruik van het aanbod. De meesten namen de gegenereerde tekst over zonder aanpassingen. De tijdsbesparing was aanzienlijk: gemiddeld 44 procent minder tijd per vacature. Werkgevers die AI gebruikten, waren bovendien 19 procent meer geneigd om überhaupt een vacature te plaatsen.
Meer vacatures, maar niet meer hires
Tot zover het positieve nieuws. Want ondanks de toename in het aantal geplaatste vacatures steeg het aantal daadwerkelijke hires niet. Sterker nog: vacatureteksten die met AI waren geschreven, leidden 15 procent minder vaak tot een hire.
“Het gemak waarmee werkgevers een vacature online konden zetten, zorgde ervoor dat werkgevers zelfs vacatures willen plaatsen, ondanks het feit dat ze helemaal niet van plan waren om iemand aan te nemen.”
Wiles wijst op twee oorzaken. De eerste: AI verlaagde de drempel zodanig dat werkgevers zonder echte aannameintentie óók vacatures gingen plaatsen. Simpelweg om de markt te verkennen en maar eens aan te zien wie er reageert. Wiles: “Het gemak waarmee werkgevers een vacature online konden zetten, zorgde ervoor dat werkgevers zelfs vacatures willen plaatsen, ondanks het feit dat ze helemaal niet van plan waren om iemand aan te nemen.”
AI zorgt voor generieke teksten
De tweede (en belangrijkste) oorzaak zit in de kwaliteit van de teksten zelf. AI-gegenereerde vacatures waren merkbaar vager. Waar een menselijk geschreven tekst vroeg om een programmeur met vier jaar ervaring in Python en Julia, produceerde de AI iets als: een gedreven professional met een achtergrond in softwareontwikkeling. “Generiek genoeg om niemand echt aan te spreken, of juist iedereen, wat op hetzelfde neerkomt.”
Alle teksten worden even lang
Het onderzoek legt ook een subtieler effect bloot. In de wereld zonder AI bestond er een duidelijk verband tussen de tijd die een werkgever aan een vacature besteedde en de lengte en kwaliteit ervan. Een uitgebreide, gedetailleerde vacature was voor sollicitanten een signaal dat een werkgever serieus was.
“Alle gegenereerde teksten hadden ongeveer dezelfde lengte, ongeacht hoeveel moeite de werkgever erin had gestoken.”
AI doorbreekt dat verband volledig, stellen de onderzoekers. “Alle gegenereerde teksten hadden ongeveer dezelfde lengte, ongeacht hoeveel moeite de werkgever erin had gestoken. Vacatures waaraan het minste tijd was besteed, trokken zelfs de meeste sollicitanten aan, omdat ze er op papier net zo solide uitzagen als de rest.”
Mogelijk antwoord: kleine vergoeding voor AI-gebruik
Het gecombineerde effect is een minder efficiënte arbeidsmarkt. Meer vacatures, maar niet meer matches. Meer sollicitanten die tijd steken in een reactie op een post die nooit tot een aanbieding zou leiden. “De technologie bespaarde werkgevers veel tijd, maar verspilde in wezen die van sollicitanten”, concludeert Wiles.
“De technologie bespaarde werkgevers veel tijd, maar verspilde in wezen die van sollicitanten.”
De onderzoekers opperen een mogelijke correctie: een kleine vergoeding voor het gebruik van AI bij het opstellen van vacatureteksten. “Waar tijdsinvestering vroeger zorgde voor natuurlijke selectie onder werkgevers, zou een klein financieel drempeltje, al is het 10 cent of een euro per tekst, hetzelfde effect kunnen hebben. Het zou hopelijk genoeg wrijving terugbrengen om degenen die toch niet willen aannemen op afstand te houden. Het kan de stroom spookvacatures bijvoorbeeld indammen.”
